Sin categoría

“A ÁRBORE VERMELLA” – Os Náufragos Teatro

Martín non atopa mais recurso que pedir nas rúas. Martina, a súa filla non entende o que pasa, sofre a vida do seu pai e éntranlle os medos, a tristeza e a desolación. Martín non sabe qué facer, espera unha chamada, algo que ​mude o rumbo dos acontecementos. Cando todo parece que non ten solución, unha árbore vermella aparece na vida de ambos.

árbore1

 

Advertisements

“MOSCA” – Sudhum Teatro

Con MOSCA, a compañía SUDHUM TEATRO, trae a escena o acoso escolar. Unha realidade pouco visible ou non tratada de forma adecuada.

MOSCA é un xogo de nenos capaz de converterse nun pesadelo. Pedro sábeo ben. Con só dez anos xa pesa sobre el o sufrimento de ser vítima do abuso. Dun abuso que, ademais, practícase entre iguais.

O acoso escolar é unha dos nosos maiores fracasos como sociedade e o índice de suicidios por esta causa resulta alarmante. Hai quen mesmo cre que é máis adecuado chamalo “asasinato social”.

MOSCA1

“REQUIEM” – Rotura Producciones

Naqueles días de hospital ao meu pai e a min caéusenos a máscara de pai e filla coa que ata entón nos relacionábamos. Atopámonos espidos fronte a fronte, corazón a corazón, compartindo profundas reflexións, recordos, chistes, cancións, miserias, dores e desesperacións. Nas situacións límite os seres humanos somos capaces de ter un encontro moi especial. Para iso é necesario abandonar o papel que a cada un nos toca representar acotío, é dicir, un deixa nese lugar de ser quen é, ou quen cree ser. Ocorre entón, que as fronteiras entre o que é un e outro comezan a confundirse; a liña entre o que é dar e recibir dilúese tamén. O tránsito do meu pai á morte proporcionoume o encontro máis forte que tiven ata a data cun ser humano. Paradoxalmente, o marco dunha situación dolorosa pode ser precisamente o que che brinde as cousas máis fermosas da túa vida.

requiem1

“TUGA HACE EL PAYASO” de Títeres sin Cabeza

A ilusión de Tuga é ser mago pero non é fácil, nada fácil. Vamos… que a maxia non é o seu! Así que, como moita xente, Tuga, aparta o seu soño e tenta gañarse a vida como unha persoa “normal”, das que non teñen o nariz vermello. Claro que cando es pallaso e non o sabes, é difícil.
Unha disparatada historia sobre perseguir soños, os de Tuga, o noso pallaso máis querido, os de centos de persoas que tras a cara escondemos un tremendo nariz vermello coa que asimilar a “normalidade” e a importancia que ten a formación para chegar a facelos realidade.
Un espectáculo de monicreques de luva para toda a familia no que non poderás parar de rir.

tuga1

“5 MULLERES QUE COMEN TORTILLA” – Señora Supina

Ano 1956, América.
A Sociedad de Susan B. Anthony das Irmás de Gertrude Stein celebra o seu tradicional concurso anual de tortillas. Este idílico encontro, no que renderán culto a un dos produtos máis marabillosos do mundo: o ovo, vese truncado cando as mulleres teñen que enfrontarse á caída dunha bomba atómica na súa localidade. Son as últimas superviventes e o medo trae confesións e historias do pasado que farán que cada vez se reafirmen máis na idea de que a tortilla é o máis importante que teñen nas súas vidas.
Cinco mulleres que comen tortilla é unha comedia delirante e enxeñosa que destaca pola reivindicación dos principios do colectivo LGBTI e das mulleres homosexuais a través do humor. A liberdade, a relixión, o feminismo, as moralidades o medo ao descoñecido son os motores desta obra na que se integra ao público desde que entran pola porta asignándolles un nome. Cada un dos espectadores é unha máis das irmás, unha máis das viúvas convidadas ao concurso de tortillas da Susan B. Anthony das Irmás de Gertrude Stein.

tortilla1

XXIII FESTIVAL INTERNACIONAL GALICREQUES 2018_EXTENSIÓN VIGO

“HOME” de Mazzú Teatro (Madrid).
Home é unha obra de monicreque bunraku e máscara enteira que nos traslada o drama de Alón, un pensionista pobre e solitario ao que queren botar do seu pequeno piso de toda a vida. Baseada nun caso verídico, expón un conflito que se dá a diario en calquera gran cidade do mundo. Home, acción silenciosa , dálles voz a quen carece de forza para facerse oír. É unha viaxe máxica e surrealista pola vida de quen o perda case todo. Esta comedia dramática (ou drama cómico) propón unha reflexión crítica sobre o Estado do Benestar e o problema da xentrificación. Home, silencioso berro de protesta contra o desafiuzamento dos máis débiles en aras das implacables leis do Mercado, é unha metáfora poética e visual sobre o ser que desde arriba dirixe os movementos das nosas vidas.


“EL ALGUACIL BUÑUELO” de Titiritainas (Ecuador).
No pobo ocorreu algo estraño: din que o xoves pasado, escondido no bosque, atoparon o tesouro roubado da igrexa maior.
Despois de varias indagacións, por fin atopan aos ladróns e todo o pobo acode á praza, onde terá lugar o xuízo.
Que sucederá? Que sorpresas están a agardar?


“UN SECRETO INCREÍBLE” de Chachakün (Arxentina).
Como todas as mañás, Ametz e Colmillo emprenden o camiño ao cole. Pero un día ocorre algo estraño: Ametz descobre que os seus brazos teñen moita forza, e que pode voar para alcanzar a árbore máis alta…. Con este segredo incrible, Súper Ametz vivirá divertidas aventuras, acompañado do seu inseparable amigo Colmillo.

galic1