Sin categoría

“REQUIEM” – Rotura Producciones

Naqueles días de hospital ao meu pai e a min caéusenos a máscara de pai e filla coa que ata entón nos relacionábamos. Atopámonos espidos fronte a fronte, corazón a corazón, compartindo profundas reflexións, recordos, chistes, cancións, miserias, dores e desesperacións. Nas situacións límite os seres humanos somos capaces de ter un encontro moi especial. Para iso é necesario abandonar o papel que a cada un nos toca representar acotío, é dicir, un deixa nese lugar de ser quen é, ou quen cree ser. Ocorre entón, que as fronteiras entre o que é un e outro comezan a confundirse; a liña entre o que é dar e recibir dilúese tamén. O tránsito do meu pai á morte proporcionoume o encontro máis forte que tiven ata a data cun ser humano. Paradoxalmente, o marco dunha situación dolorosa pode ser precisamente o que che brinde as cousas máis fermosas da túa vida.

requiem1

Advertisements

“TUGA HACE EL PAYASO” de Títeres sin Cabeza

A ilusión de Tuga é ser mago pero non é fácil, nada fácil. Vamos… que a maxia non é o seu! Así que, como moita xente, Tuga, aparta o seu soño e tenta gañarse a vida como unha persoa “normal”, das que non teñen o nariz vermello. Claro que cando es pallaso e non o sabes, é difícil.
Unha disparatada historia sobre perseguir soños, os de Tuga, o noso pallaso máis querido, os de centos de persoas que tras a cara escondemos un tremendo nariz vermello coa que asimilar a “normalidade” e a importancia que ten a formación para chegar a facelos realidade.
Un espectáculo de monicreques de luva para toda a familia no que non poderás parar de rir.

tuga1

“5 MULLERES QUE COMEN TORTILLA” – Señora Supina

Ano 1956, América.
A Sociedad de Susan B. Anthony das Irmás de Gertrude Stein celebra o seu tradicional concurso anual de tortillas. Este idílico encontro, no que renderán culto a un dos produtos máis marabillosos do mundo: o ovo, vese truncado cando as mulleres teñen que enfrontarse á caída dunha bomba atómica na súa localidade. Son as últimas superviventes e o medo trae confesións e historias do pasado que farán que cada vez se reafirmen máis na idea de que a tortilla é o máis importante que teñen nas súas vidas.
Cinco mulleres que comen tortilla é unha comedia delirante e enxeñosa que destaca pola reivindicación dos principios do colectivo LGBTI e das mulleres homosexuais a través do humor. A liberdade, a relixión, o feminismo, as moralidades o medo ao descoñecido son os motores desta obra na que se integra ao público desde que entran pola porta asignándolles un nome. Cada un dos espectadores é unha máis das irmás, unha máis das viúvas convidadas ao concurso de tortillas da Susan B. Anthony das Irmás de Gertrude Stein.

tortilla1

XXIII FESTIVAL INTERNACIONAL GALICREQUES 2018_EXTENSIÓN VIGO

“HOME” de Mazzú Teatro (Madrid).
Home é unha obra de monicreque bunraku e máscara enteira que nos traslada o drama de Alón, un pensionista pobre e solitario ao que queren botar do seu pequeno piso de toda a vida. Baseada nun caso verídico, expón un conflito que se dá a diario en calquera gran cidade do mundo. Home, acción silenciosa , dálles voz a quen carece de forza para facerse oír. É unha viaxe máxica e surrealista pola vida de quen o perda case todo. Esta comedia dramática (ou drama cómico) propón unha reflexión crítica sobre o Estado do Benestar e o problema da xentrificación. Home, silencioso berro de protesta contra o desafiuzamento dos máis débiles en aras das implacables leis do Mercado, é unha metáfora poética e visual sobre o ser que desde arriba dirixe os movementos das nosas vidas.


“EL ALGUACIL BUÑUELO” de Titiritainas (Ecuador).
No pobo ocorreu algo estraño: din que o xoves pasado, escondido no bosque, atoparon o tesouro roubado da igrexa maior.
Despois de varias indagacións, por fin atopan aos ladróns e todo o pobo acode á praza, onde terá lugar o xuízo.
Que sucederá? Que sorpresas están a agardar?


“UN SECRETO INCREÍBLE” de Chachakün (Arxentina).
Como todas as mañás, Ametz e Colmillo emprenden o camiño ao cole. Pero un día ocorre algo estraño: Ametz descobre que os seus brazos teñen moita forza, e que pode voar para alcanzar a árbore máis alta…. Con este segredo incrible, Súper Ametz vivirá divertidas aventuras, acompañado do seu inseparable amigo Colmillo.

galic1

“INESTABLE” – Sutottos (Arxentina)

Este espectáculo do dúo Sutottos toma como eixo o medo e os seus derivados; paranoias, fobias, obsesións e ansiedades. Unha porta mal pechada ou a humidade nunha parede son puntos de partida que conducen á neurose e que terminan atrapándonos nos nosos propios temores.
“Inestable” é unha sucesión de estados de ánimo que nos fai confundir os límites entre o real e o irreal.

inestable1

 

XXIII FESTIVAL INTERNACIONAL GALICREQUES 2018_EXTENSIÓN VIGO

“EN UNA CANASTA” – Ulularia Teatro (Arxentina)

Ela naceu de noite. Unha noite sen lúa. Ela non tiña berce. A súa nai deixouna nunha canastra. Así comeza a súa viaxe. Ela deféndese coa graza do seu instinto e a coraxe da súa inxenuidade. A súa canastra lévaa por un río titiritesco, un monte cheo de animais e alguén que ninguén espera, o home coas súas armas. O río dá ao mar. Ela soa no infinito mar. El, un artesán vimbieiro, con mans trenzadoras, con historias para contar… Ela filla, el papá. Uns brazos que son berce, nunha noite con lúa.

“EL OSO QUE NO LO ERA” – Mano y Contramano (México)

Cando o oso espertou dun longo soño todo ao seu ao redor cambiara, o bosque, a herba, as árbores e as flores; todo desaparecera. Mentres el durmía, uns homes construíron unha gran fábrica no lugar onde estaba o bosque. Os directivos da empresa aseguran que o oso é un home e insisten en poñelo a traballar.
Así comezan as aventuras de “El oso que no lo era”. Un fermoso conto que nos fala da incapacidade de recoñecer ao outro na súa diferenza, pero tamén do enfrontamento entre o chamado progreso e a conservación da contorna ecolóxica.

gali1