“FICCIÓNATE”, ciclo de cimena galego.

Ficciónate é un proxecto cuns obxectivos claros e directos:
– Por en valor o talento e capacidade creativa e artística da xuventude galega.
– Ofrecer un espazo de unión entre profesionais do sector e seguidores dos filmes e obras audiovisuais galegas
– Amosar e compartir de xeito didáctico, lúdico e instructivo, productos audiovisuais de Galicia.
Ficciónate é un ciclo de cinema centrado na figura dos novos talentos da producción audiovisual, artística e creativa.
O proxecto nace da necesidade de prantexar un circuito alternativo aos festivais e certames habituais, cunha orientaicón didáctica, instructiva e con vocación cooperativa.
Unha sesión de cinema con diferentes obras e un posterior coloquio cos seus directores, actores, productores, músicos e diferentes profesionais que fan posible un proxecto audiovisual.

IMG-20171121-WA0000

Advertisements

CULTO A LA ABUNDANCIA – Por qué Teatro? (Sevilla)

Quen está a pasar apuros económicos? Os crentes estamos obrigados a ser ricos. Se vostede é pobre é porque ten unha maldición e aquí podémoslla quitar. Convidámoslle a participar no noso Culto, fágase membro da nosa congregación e descubra como vivir unha vida con éxito. Abandone a pobreza, veña á opulencia.

Ven, experiméntao! Aleluia!

Culto a la abundancia, unha reflexión e caricaturización da sociedade capitalista na que se converteu o diñeiro e o ansia por obtelo na nova relixión monoteísta de Occidente.

Mammon, representado pola polifacética e multidisciplinar actriz María J. Castañeda, é o Deus desta relixión que interactúa co público no seu particular veneración litúrxica do capitalismo exacerbado que destrúe os valores de cooperación e solidariedade e convence aos seres humanos de que a felicidade se esconde na abundancia.

Se as relixións teñen os seus ritos e símbolos, Mammon, o deus da riqueza, ten tamén os seus códigos propios no obxectivo de atraer ao culto á abundancia a cantas máis persoas posible, a través de cincuenta e cinco minutos de representación teatral con música e ritmo pastoral no que as risas intelixentes e a reflexión están aseguradas.

Só que este Culto á Abundancia oculta algo tras de si, que non é nin máis nin menos, que o drama social dunha parella en apertos económicos cunha débeda hipotecaria moi abundante, que trama a modo de trileiros esta especie de estafa enmascara co obxectivo de saldar a súa débeda e sobrevivir á súa dramática situación.

Pero nun segundo punto de xiro descóbrese o pastel, onde os espectadores, xa convertidos á congregación, vivirán un desenlace dramático e inesperado que non lles deixará indiferentes.

culto1

MORSE – ZIRKOZAURRE MEDIACIÓN (Bilbao)

Partindo de tres personaxes, cada un co seu rol, o autoritario que sente
superior, a inocencia coa súa frescura e inxenuidade e a politicamente
correcta cos seus medos para romper as normas, facemos un percorrido no
que vemos que a diferenza de roles adoita xerar diferenzas, distancias e
disputas, pero descubrimos que esas diferenzas poden ser complementarias
para conseguir obxectivos, retos e mesmo soños.
Para o codigo morse non é necesaria a palabra, a partir do son e os
distintos intervalos, dúas persoas ou mais pódense comunicar sen necesidade
de falar.

morse1

 

 

LIBERTANGO TRÍO – Xeites

 

Tres instrumentos e unha voz, conducidos por cordas trenzadas, convocando unha e outra vez aqueles berros e estes susurros, aqueles soños e esta paixón; esta nostalxia e aquel son que trasnoita na penumbra da orixe.
Porque os músicos de Libertango Trío, atópanse desde a súa diversidade, desde historias, melodías e cadencias doutros dominios, aventureiros en terra nova, mixtura creativa que vive a alegría de coincidir na diferenza.
Libertango nútrese recreando a música tradicional e crea temas propios desde a riqueza que só ofrece a diversidade conectada.

tango1

 

 

 

NA BUTACA (Fantasía Nº3 en dor maior) – Butaca Zero coa colaboración de Teatro de Ningures

Na butaca aborda de maneira poética e optimista o tema do esquecemento: concretamente, o esquecemento como doenza tipo demencia ou alzheimer que adoita instalarse nas mentes de persoas de certa idade. A obra, partindo da idea do vivir no presente desa personaxe que está esquecida -perdida do seu pasado e do seu futuro, tamén- achéganos a unha realidade que por veces nos amosa paz e outras anguria; felicidade ou rabia. E xunto a ela imos do cómico ao escatolóxico pasando polo transcendente.
Na butaca tamén, remata por ser un alegato –poético- a favor da vida vivida no presente. Ao fin e ao cabo, quen non pensou algunha vez que o esquecemento nos faría máis felices?

butaca1

 

MOSCA – Sudhum Teatro

MOSCA é un xogo de nenos capaz de converterse nun pesadelo. Pedro sábeo ben. Con só dez anos xa pesa sobre el o sufrimento de ser vítima do abuso. Dun abuso que, ademais, practícase entre iguais. O acoso escolar é un dos nosos maiores fracasos como sociedade e o índice de suicidios por esta causa resulta alarmante. Hai quen mesmo cre que é máis adecuado chamalo “asasinato social”.

Con esta aposta, Sudhum Teatro volve traer a escena realidades que afectan á infancia e a educación; temas pouco visibles ou non tratados da maneira adecuada. Para compensar esta falta, a obra profunda sobre as emocións de quen é vítima do acoso escolar, reflexionando sobre a súa vida e prestando atención a como o medo, os prexuízos e a impotencia poden chegar a impregnar toda a súa contorna.

MOSCA é un proxecto que fala sobre a contorna do menor a través da súa familia e a escola. Sobre a impotencia de non saber que facer, a falta de información ou o non detectar o problema a tempo. Un xogo de patio de colexio que pode converterse en acoso, medo, soidade e desesperación.

mosca1