PREFIERO QUE ME QUITE EL SUEÑO GOYA A QUE LO HAGA CUALQUIER HIJO DE PUTA – PERRO DE COMPAÑÍA (ZARAGOZA)

Teño 50 anos. Teño dous fillos. Teño 5.000 euros.

Tardei medio século en darme conta de que o que conta é preferir; elixir o que queremos con máis intensidade. Vou gastar ese diñeiro como non queren os meus fillos, pero con eles. Cansalos antes de que se cansen de min. E necesito que entendan os meus rapaces que con ese diñeiro pódese transformar o mundo, é dicir, o noso; o que prefiro. Hoxe, xa si, esquecereime de tentar durmir. Estarei esperto ata o final.

O texto de Rodrigo García propón unha nova mirada achega do baleiro da sociedade contemporánea poñendo o acento no refuxio que poden atopar as persoas tanto na arte como na filosofía para escapar da indolencia, o desasosego e a banalidade.

Deste xeito, a obra mergúllanos nun universo caótico e desapiadado a través da provocación e a literalidad ética como ferramentas dunha linguaxe afiada, no que dá conta do estado do mundo dunha maneira implacable, e onde non se escapan os seus clásicos tópicos: o familiar, o sinsentido do consumo compulsivo, a substitución dun imaxinario auténtico por un globalizado e mercantilizado, os valores éticos e os valores simbólicos, etc…

goya1  goya1-tile

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s